Tijdlijn Wim

Wim is bijna vijf en niet meer te stoppen. Hij loopt meestal de andere kant op dan de rest en wordt nijdig als zijn schoenen uitgaan. Er is een reis naar Thailand, de eerste schooldag (eerst alleen ochtenden, daarna met de taxi naar huis) en in november staat hij in de krant.

Lees: Lopen als een kieviet!! · Nog maar twee weekjes! · Alphen.wc

Wim wordt zes. Oppas Kèh komt bijna elke avond, er is een nichtje uit Londen en de familiewebsite wordt vernieuwd.

Lees: Oppas van Wim · Hoera!! · Nancy Hui

Wim in Flow Magazine: een interview en een fotoshoot (de foto’s van papa waren niet scherp genoeg). Daarnaast schoolrapporten van de Prisma (groepje Rood) en een fietstocht naar de Sfeerstal.

Lees: Fotoshoot Flow Magazine · Artikel Flow Magazine · Sfeerstal Nieuwveen

Downsyndroom is geen scheldwoord, en na acht jaar schrijft papa zijn persoonlijke verhaal op.

Lees: Mijn zoon heeft downsyndroom en is géén mongool · Door het oog van de naald

Bij de Hoogvliegers “vertelt” Wim over een vliegtuigje, het logeerhuis geeft een meer dan dubbel gevoel en er is de Downpoli.

Lees: Hoogvliegers · Dubbel gevoel · Downpoli

Wim wordt tien. Winkelen en nagekeken worden, de WMO keurt de duofiets goed (de aanhouder wint!) en in november nemen we afscheid van oma.

Lees: Winkelen met een kind met Down Syndroom :-) · duofiets · tien jaar oud · Oma is een sterretje

Wim praat meer, in kortere zinnetjes. De foto voor Wereld Downsyndroomdag gaat naar het IDSC (met tekst van papa), hij gaat voor het eerst kamperen onder begeleiding en er is een dagje varen op de Vinkeveense plassen. In juni nemen we afscheid van papa’s moeder.

Lees: Eerste blogje van het nieuwe jaar · Wereld Downsyndroomdag · Camperen · Dag mam! · Dagje varen Vinkeveense plassen

Papa is druk met de participatiesamenleving en met een professor die vindt dat een kind met downsyndroom ter wereld brengen immoreel is. Wim wordt twaalf.

Lees: De participatiesamenleving, eens kijken of ie echt bestaat · Kind met downsyndroom ter wereld brengen immoreel

Een stil jaar op het blog. Papa heeft er geen verklaring voor, Wim ook niet.

Een dubbele longontsteking: twaalf dagen in het Alrijne in Leiderdorp, en gelukkig weer thuis.

Lees: Dubbele longontsteking

Wim is vijftien. Papa’s grappen horen volgens Wim eigenlijk in een museum.

Wim is zestien. Papa en mama houden de foto’s liever dichtbij, want het gaat te snel.

Wim is zeventien. Nog een jaar tot officieel volwassen. Papa heeft de rekening al klaar.

Wim is officieel meerderjarig. Hij heeft dat vooralsnog niet aan papa verteld.

Wim is negentien en nog altijd de gezelligste van het gezin.

Wim is twintig. Papa en mama voelen zich ineens heel oud, Wim precies goed.

Wim is eenentwintig. De sleutel van de voordeur is nog van papa; Wim vindt dat een punt van discussie.

Wim is tweeëntwintig. De foto’s worden beter, de poses ook, en papa staat er nog steeds scheef op.

Wim is drieëntwintig. Papa leerde een nieuw woord: “zelfstandig”. Hij moet er nog aan wennen.

Wim is bijna vierentwintig: mijn allesie, mijn grootste vriend. Hij staat pas op als het maantje op zijn wekker een zonnetje wordt.

Lees: Ze zijn altijd zo vrolijk én muzikaal! · Mijn zoon is fantastisch geïnstitutionaliseerd!