Beheerderslogin
Dit is een blog geïmporteerd uit mijn oude omgeving waar ik in 2018 de stekker uit had getrokken. Foto's kunnen ontbreken maar dat wordt dan aangegeven.
Van en naar school, het logeerhuis, de winkel, een verjaardag, buiten, het strand etc etc.. zoonlief lijkt zich steeds vaker op dit soort momenten een soort van 'mood swing' te vertonen; een acute stemmingswisseling die bijna niet is te voorzien en lastig om te turnen naar iets positiefs ;-)Ik krijg meer en meer het vermoeden dat dit toch typisch iets kenmerkends is voor Down Syndroom (vandaar dit blogje). Ik kan alleen maar vermoeden dat het wordt veroorzaakt door de nog magere verbale communicatie-mogelijkheden van zoonlief. Wat wij meestal doen is, in het geval wij het aan zien komen, de actie (weg gaan, of aankomen) alvast langzaam inmasseren, dit helpt soms iets. Als het te laat is, als ie al is omgeslagen so to speak proberen we iets positiefs in het vooruitschiet te stellen, meestal werkt dat aardig... maar ideaal is het niet.. Kortom, mijn vraag aan andere ouders met Down Syndroom kinderen, is dit herkenbaar en hebben jullie nog tips?
Die van mij kan er ook wat van !
Vooral leuke dingen waar ze zich op verheugd.
Als we ter plekke aankomen is ze van de spanning vaak niet meer te genieten.
Ze luistert dan ook erg slecht op zo n moment .
Tussendoor klaart het weer op :-)
En tegen de tijd dat we weg willen gooit ze de jakken weer in het zand .
Daarbij is veel geduld geboden om drama s te voorkomen.
Meestal proberen we iets fijns in het vooruitzicht te stellen bij thuiskomst.
Maar blijft erg lastig !
Gr. Carla
Bij Mitch helpt t bij t ophalen bij bv logeerhuis om 5 minuutjes voor ik hem ophaal hem een foto van mij te geven. Zo kan hij zich visueel voorstellen dat ik eraan kom.
Ook de time timer gebruiken we de gehele dag door, zodat voor Mitch letterlijk het einde in zicht is. Dat geeft m zekerheid, duidelijkheid, veiligheid.. Lastig he.. Merk iig wel dat ze erg visueel ingesteld zijn die downies van ons.. Woorden zeggen vaak veel zoveel minder voor ze.. Succes ermee!
Herkenbaar Pim! Mitch (bijna 7 en DS) heeft heel erg last met overgangen van de ene naar de andere activiteit/situatie.
Bij Mitch helpt t bij t ophalen bij bv logeerhuis om 5 minuutjes voor ik hem ophaal hem een foto van mij te geven. Zo kan hij zich visueel voorstellen dat ik eraan kom.
Ook de time timer gebruiken we de gehele dag door, zodat voor Mitch letterlijk het einde in zicht is. Dat geeft m zekerheid, duidelijkheid, veiligheid.. Lastig he.. Merk iig wel dat ze erg visueel ingesteld zijn die downies van ons.. Woorden zeggen vaak veel zoveel minder voor ze.. Succes ermee!
GRoetjes Joyce.
Groeten
Pim